[ 167 ] آنگاه گونه راستت را برزمين نهاده وصدبار در سجده مى گويى: أي محمد أي على، أي على أي محمد، مرا كفايت كنيد كه شما كفايت كننده من هستيد، ومرا يارى نمائيد كه شما ياريگر من مى باشيد. وگونه چپ خود را بر زمين نهاده وصد بار مى گويى: مرا درياب، و آنرا بسيار تكرار كن، ومى گويى: پناهم ده پناهم ده، تا آنگاه كه نفست قطع شود، وسرت را برمى دارى. خداوند به بزرگواريش حاجتت را بر مى آورد. (23) - دعاى آن حضرت براى برطرف شدن اندوه خداوند ! أي پروردگار نور بس بزرگ وپروردگار عرش بلند، و پروردگار درياى جوشان، ونازل كننده تورات وانجيل وزبور، وپروردگار سايه وگرما، ونازل كننده زبور وقرآن كريم، وپروردگار فرشتگان مقرب و پيامبران ورسولان. تو پروردگار آنچه در آسمان وزمين است مى باشى، ودر ايندو معبودي جز تو نيست، وتو بر هر چه در آسمان وزمين است قادرى، ________________________________________