[ 175 ] بينى ام، وحفره هاي پرده گوشم، وآنچه دو لبم بر آن ضميمه شده وبر هم نهاده است، وگردشهاى زبانم، وجاى فرورفتگى كام دهانم وفكم، رستنگاههاى دندانهايم ودستگاه گوارش خوردن وآشاميدنم، وتكيه گاه پوسته مغزم، ورسائى كامل طنابهاى گردنم، وآنچه قفسه سينه ام بر آن مشتمل است، وكمربندهاى حياتي متصل به قلب وجگرم، وپيوندهاى درآويخته پوشش دلم، وقطعات كنار جگرم، وآنچه غضروفهاى دنده هايم در برگرفته، وگيره هاي بندهاى مفصلهايم، وانقباض عضلاتم، وگوشه هاي سرهاى انگشتانم، وگوشم وخونم ومويم، وپوستم، وعصبم ونايم، واستخوانهايم ومغزم ورگهايم، وهمه اعضايم، وآنچه در ايام شيرخوارگيم اندامم ساخته شده، وآنچه زمين از من بر خود حمل مى كند، وخواب وبيداريم، وسكون وحركات ركوع وسجودم، (تمامى اينها گواهى مى دهند) كه چنانكه در طول زمانها وروزگاران - اگر عمرم طولاني باشد - تلاش كرده وكوشش نمايم تا شكر يكى از نعمتهايت را انجام دهم، نخواهم توانست جز با منتت، كه به سبب آن همواره بايد شكر جديد و ستايش نو را انجام دهم كه جاودانه ادامه مى يابد. ________________________________________