[ 179 ] سپاس خداى را سزاست، سپاسى كه برابرى كند با ستايش فرشتگان مقرب وپيامبران مرسل أو، ودرود وسلام خدا بر برگزيده اش محمد پايان دهنده پيامبران وخاندان پاك وطاهر وبى آلايش أو. پس آن حضرت شروع در سؤال كرد ودر دعا اهتمام نمود، وآب از ديدگان مباركش جارى بود، آنگاه گفت: خدايا ! مرا آنگونه قرار ده كه از تو بترسم گويا ترا مى بينم، ومرا با تقوايت سعادتمند گردان، وبه نافرمانيت بدبختم مكن، ودر قضاء و قدرت برايم خير را اختيار فرما، ودر آن بركت ده، تا اينكه زود آمدن آنچه به تأخير انداخته أي، وتأخير آنچه زود آمدنش را مقدر كرده أي را دوست نداشته باشم. خدايا ! بى نيازيم را در جانم، يقين را در دلم، واخلاص را در كارم، و نور را در ديدگانم، وبصيرت را در دينم مقدر فرما، ومرا از اندامم بهره مند ساز، وگوش وچشمم را هنگام مرگ در اختيار قرار ده، ومرا بر كسى كه بمن ستم كرده يارى گردان، وانتقام ونيازم را در أو به من بنمايان، وچشمم را به اين عمل روشن گردان. خدايا ! گرفتاريم را برطرف، وعيبم را بپوشان، وخطايم را بيامرز، و شيطان را از من دور ساز، وگروهايم را آزاد ساز، واى معبودم برترين درجه ________________________________________