[ 191 ] أي آنكه در حال بيمارى أو را خواندم ومرا شفا داد، وبدون لباس بودم مرا پوشاند، وگرسنه بودم مرا سير كرد، وتشنه بودم سيرابم نمود، در حاليكه خوار بودم عزيزم گرداند، ونادان بودم مرا شناساند، وتنها بودم زيادم گردانيد، وغريب بودم مرا باز گرداند، ونادار بودم بى نيازم كرد، از أو يارى خواستم ياريم نمود، وبى نياز بودم از من سلب نكرد، سكوت كردم خود بدون سؤال عطا فرمود. پس سپاس وشكر سزاوار توست، أي آنكه لغزشم را ناديده گرفت، وغمزدگيم را بر طرف كرد، ودعوتم را پاسخ داد، وعيبم را پوشاند، و گناهانم را بخشيد، وحاجتم را عنايت كرد، وبر دشمنم پيروزم گرداند، و اگر نعمتهايت ومنتها وبخشندگيهاى ارزشمندت را بشمارم توان شمارش آنها را ندارم. مولايم ! توئى آنكه منت نهادى، توئى آنكه نعمت دادى، توئى آنكه نيكي كردى، توئى آنكه زيبا نمودى، توئى آنكه تفضل كردى، توئى آنكه كامل كردى، توئى آنكه روزى دادى، توئى آنكه موفق نمودى، توئى آنكه عطا كردى، توئى آنكه بى نياز نمودى، توئى آنكه اندوخته بخشيدى، توئى آنكه در پناه گرفتى، توئى آنكه كفايت كردى، توئى آنكه راهنمائى نمودى، توئى آنكه بازداشتى. توئى آنكه پرده پوشى نمودى، توئى آنكه آمرزيدى، توئى آنكه ناديده گرفتى، توئى آنكه تمكين دادى، توئى آنكه عزت دادى، ________________________________________