[ 269 ] (9) خطبه آن حضرت هنگامى كه خواست بسوى عراق برود سپاس خداى را سزا است، وآنچه خداوند بخواهد انجام پذيرد، ونيرو وتوانى جز به اراده خداوند نمى باشد، ودرود خداوند بر پيامبرش باد، مرگ بر فرزند آدم اثر نهاده آنچنانكه گردنبند بر گردن دختر جوان اثر گذارده است، اشتياق من به گذشتگان خود بيشتر از اشتياق يعقوب به يوسف مى باشد، وبراى من جايگاه شهادتى برگزيده شده كه آن را ديدار مى كنم. گويا استخوانهايم را مى بينم كه گرگان بيابان بين نواويس وكربلا بر آن هجوم آورده اند، وشكمهاى خالي وگرسنه خود را از آن پر كنند، راه فرارى از آنچه به قلم تقدير رقم خورده نمى باشد. خشنودى خداوند خشنودى ما خاندان مى باشد، بر بلاهاى أو صبر مى كنيم واو پاداش صابران را كامل بما مى دهد، قطعه بدن پيامبر از أو دور نخواهد ماند، وآنان در بهشت گرد هم مى باشند، كه چشمانش به آنان روشن شده، ووعده اش را نسبت به ايشان به تحقق مى رساند. هر كس خون قلبش را در راه ما مى ريزد، وخود را براى لقاء الهى آماده ساخته، با ما كوچ نمايد، من فردا به خواست خداوند حركت مى كنم. ________________________________________