[ 89 ] ديدند كه از تشنگى مى گريد، أو را بر دست گرفته وفرمودند: أي مردم اگر بمن رحم نمى كنيد به اين طفل رحم كنيد، مردى از ميان لشكريان تيرى پرتاب كرد كه گلوى أو دريده شد، آن حضرت گريست وفرمود: پروردگارا ! بين ما وگروهى كه ما را دعوت كردند تا ياريمان نمايند پس ما را كشتند، حكم نما. آنگاه از هوا مورد ندا قرار گرفت: أي حسين أو را رها كن، بدرستيكه در بهشت شير دهنده أي براى أو مى باشد. (31) دعاى آن حضرت بعد از شهادت فرزند كوچكش روايت شده: هنگاميكه تير بر گلوى طفل وارد آمد امام گريست ودو دستش را زير گلوى أو قرار داد، آنگاه فرمود: أي نفس شكيبائى پيشه كن وآنچه بر تو وارد مى شود را بحساب خدا قرار ده، خدايا آنچه در حال حاضر بر ما واقع مى شود را مى بينى، پس آنرا براى ما پشتوانه أي براى روز قيامتمان قرار ده. ________________________________________