[ 99 ] (12) دعاى آن حضرت هنگام صبح پروردگارا ! در اين صبحگاه تو را شاهد مى گيرم - كه براى شهادت وگواهى، ذات تو كفايت مى كند - همچنين فرشتگانت، وحاملان عرشت، وساكنين آسمانها وزمينهايت، وپيامبران ورسولانت، وبندگان صالح تو وتمام بندگانت را شاهد مى گيرم، كه تو خداوندى هستى كه معبودي جز تو نيست، يگانه بوده، وشريكي ندارى، ومعبودهاى ديگر غير از تو، از فراز آسمانها تا ژرفاى زمينها، موهوم وباطل مى باشند. تو برتر وگراميتر وبزرگوارتر از آنى كه توصيف كنندگان كنه تو را بوصف در آورند، يا قلبها عظمت تو را دريابند. أي كسى كه مدح وتوصيف أو از توصيف توصيف گران برتر، واسباب ستايش أو از وصف وصف كنندگان بيرون، وعظمت وكبريايى أو از گفتار گويندگان والاتر است. اين قسمت از دعا را سه بار مى گويى. آنگاه يازده بار مى گويى: معبودي جز أو نيست، يگانه بوده وشريكي ندارد، وپادشاهى وستايش ________________________________________