[ 233 ] (35) دعاى آن حضرت در شبهاى ماه مبارك رمضان، معروف بدعاى افتتاح پروردگارا ! باستايش تو ثناء خود را آغاز مى كنم، در حاليكه تو بامنتت راه درست را تحكيم مى گردانى، ويقين دارم كه در موضع عفو و رحمت مهربانترين مهربانان، ودر مقام عقاب وانتقام سخت ترين مجازات كنندگان، ودر جايگاه كبريا وعظمت بزرگترين جبارانى. بارالها ! تو بمن اجازه دادى كه بدرگاهت دعا كرده وحاجت طلبم، پس أي شنوا مدحم را بشنو، واى رحيم دعايم را اجابت فرما، واى آمرزنده از لغزشم درگذر، أي خدايم چه بسيار اندوههايى كه برطرف كردى، وغصه ها كه از جانم زدودى، ولغزشها كه ناديده گرفته، ورحمت ها كه منتشر نموده، وزنجيرهاى بلا را از هم گسستى. ستايش مخصوص خداوندى است كه همسر وفرزندى أو را نيست، و در سلطنت وپادشاهى شريكي نداشته، وسرپرستى از روى ذلت و خوارى ندارد واو را بسيار بزرگ شمار. ستايش از آن خداوند است با تمامى ستودنى هايش برتمامى نعمتهايش، ستايش خداى راست كه در سلطنتش ضد ومخالفي ندارد، و در تدبير وكارهايش كشمكش كننده أي نيست. ________________________________________