وب سایت رسمی مجمع جهانى تقريب مذاهب اسلامى

[ 237 ] پروردگارا ! مرادعوت مى كنى در حاليكه از تو روى مى گردانم، وتو محبت مى نمايى ومن بغض وعناد مى ورزم، بامن دوستى وشفقت مى فرمايى ومن از تو نمى پذيرم، گويا بر تو منت مى گذارم، اين ناسپاسى من مانع از رحمت واحسان نمودن تو برمن وفضل وعنايت براساس جود وكرمت نشده است، پس به اين بنده نادانت رحم كن وبه فضل واحسانت بر من ببخشاى كه تو بسيار بخشنده وكريمي. ستايش مخصوص خداست كه مالك ملك وجود است، روان ساز كشتيها، رام كننده بادها، پديد آورنده صبحگاهان از شب، وحاكم روز جزا، وپروردگار جهانيان است. ستايش از آن خداست بر حلم أو پس از علمش، وستايش از آن خداست بر عفوش پس از قدرتش، وستايش خداى راست بر حلم و بردبارى طولاني أو در مقام غضبش، در حاليكه بر هرچه خواهد تواناست. ستايش مخصوص خداست كه آفريننده خلق وگستراننده روزى، و پديد آرنده صبحگاهان، وصاحب جلالت وبزرگوارى وفضل وانعام است، آن خدائى كه از نظرها دور است واز اينرو ديده نخواهد شد، وبهمه نزديك است، واز اين جهت بر رازهاى پنهان شاهد وگواه مى باشد، اوست بزرگوار وبلند مرتبه. ستايش از آن خدائى است كه كسى در مقابلش به نزاع برنخيزد، و شبيهي با أو همگون نگردد، پشتيبانى مددكار أو نشود، عزيزان در مقابل عزتش مقهور، وبزرگان در پيشگاه عظمتش متواضعند، وباقدرتش برهرچه خواهد مى رسد. ________________________________________