[ 299 ] درطاعت الهى كوشا وحافظ عهد وميثاق، وكناره گيرنده از راههاى فاسقين، وتلاشكر تا حد توان بوده، وركوع وسجده هاي طولاني داشتى. زاهد در دنيا همچون شخص كوچ كننده از آن، نگرنده به آن بديده ترسندگان از آن، بازداشته شده از آن آرزوهايش، برگرفته شده همتش از زينتهايش، نگرنده زرق وبرقهايش با گوشه چشم بوده، ورغبت وميلت به آخرت شناخته شده بود، تا آنگاه كه ظلم وبيداد دست از آستين بيرون آورد وبا سلاح به ميدان آمد، وگمراهان در ضلالت خود غرق شدند، در حاليكه تو در حرم جدت ساكن، واز ستمگران دورى گزيده بودى، در خانه ومحراب بسر برده، واز اميال وشهوات بركنارد، با قلب وزبان به مقدار توان زشتى را زشت مى شمردى. آنگاه كه موقعيت مقتضى گرديد پرچم مخالفت برداشته، وبا مخالفان كارزار كردى، با فرزندان وخاندان وپيروان ودوستان براه افتاده، وبا حكمت وپند واندرزهاى نيكو بسوى خداوند خوانده، وبه برپاداشتن حدود وفرمانبرى از معبود امر نمودى، واز پليدى وسركشى بازداشته وبا ظلم وستم مقابله كردى. ________________________________________