[ 321 ] پروردگارا ! بر محمد وخاندانش درود فرست ومرا به عصمت تأييد فرما، وزبانم را به حكمت گويا كن، ومرا از كسانى قرار ده كه بخاطر آنچه در شب گذشته ضايع ساخته پشيمان بوده، وازبهره روزش محروم ومغبون نمى گردد، ودراندوه روزى فردايش نباشد. خدايا ! بى نياز كسى است كه از تو بى نيازى جويدو محتاج تو باشد، و نيازمند كسى است كه از آفريدگانت طلب بى نيازى كند، پس بر محمد و خاندانش درود فرست ومرا از خلقت به خودت بى نياز كن، واز كسانى قرار ده كه دستش را جز بسوى تو نگشايد. خدايا ! بدبخت وتيره بخت كسى است كه در حاليكه پيشاپيش أو توبه وپشت سرش رحمت است نا اميد باشد، واگر عملم اندك است اميدم در رحمت تو بسيار مى باشد، پس كمى كردارم را به فراوانى آرزويم ببخشاى. بارخدايا ! اگر مى دانى كه در ميان بندگانت سنگ دلتر از من وپر گناهتر از من نيست، همانا من هم مى دانم كه مولا وآقائى از نظر فضيلت و برترى بزرگتر از تو، ورحيم تر از تو، وچشم پوشتر از تو وجود ندارد، پس أي كسيكه در رحمتش يكتا ست از كسى كه در ارتكاب گناه تنها نيست چشم پوشى كنى. بارالها ! فرمانمان دادى سرپيچى كرديم، نهيمان فرمودى وما نپذيرفتيم، متذكر مان كردى وما فراموش نموديم، چشم بصيرت عطا كردى وما خود را به كورى زديم، بر حذرمان داشتى پس تجاوز كرديم، اين پاداش احسان تو بر ما نبود، وتو بد آنچه آشكار داشته وپنهان نموديم ________________________________________