[ 185 ] حق خشنودى با توست، حق خشنودى با توست، قبل از آنكه خشنود گردى، معبودي جز تو نيست، پروردگار شهر مكه، ومشعر حرام وخانه كعبه كه در آن بركت قرار داده، امنيت در آن مقدر فرمودى. أي آنكه با بردباريش گناهان بزرگ را بخشيد، أي آنكه به فضلش نعمتها را گستراند، أي آنكه به كرمش عطاى برجسته عنايت كرد، أي توشه ام در سختى ام، أي ياورم در تنهائيم، أي فرياد رسم در گرفتاريم، أي سرپرست نعمتهايم، أي معبودم ومعبود پدرانم ابراهيم واسماعيل و اسحاق ويعقوب، وپروردگار جبرئيل وميكائيل واسرافيل، وپروردگار محمد خاتم پيامبران وخاندان برگزيده اش، وفرود آورنده تورات وانجيل وزبور وفرقان، وفرود آورنده كهيعص وطه ويس وقرآن حكيم. تو پناهم هستى در هنگاميكه راهها در عين فراخي مرا عاجز كند، و زمين با گستردگيش بر من تنگ آيد، واگر رحمتت نبود از هلاك شدگان بودم، وتو ناديده گيرنده لغزشم مى باشى، واگر پرده پوشيت بر من نبود از رسواشدگان بودم، وتوئى كه در برابر دشمنان مرا يارى مى گردانى، واگر نبود ياريت از شكست خوردگان بودم. ________________________________________