[ 233 ] روز نجات دهد، وبراى ما وشما ثوابها وپاداش نيكوى خود را واجب گرداند. أي بندگان خدا اگر چنين است كه بيان شد، عيش دنيا كوتاه ومحل كوچ كردن وسفر نمودن طولاني است، وشايسته آنستكه انسان در آن به كارى مشغول باشد كه از غم واندوه دنيا فارغ باشد، واو را از دنيا به كنارى بكشد وخود را براى خلاصى از مهالك دنيا به رنج وتعب اندازد، پس چگونه چنين نباشد، كه انسان پس از اين جهان در گرو اعمال خويش است وبراى حسابرسى أو را بپاى دارند، نه ياورى دارد كه أو را نگهدارد، ونه پشتيبانى كه از أو دفاع كند، ودر اين روز است كه ايمان كسى كه در اين جهان ايمان نياورده وخير ونيكى در ايمان خود بدست نياورده، به أو سود ندهد، بگو شما در انتظار باشيد ما هم منتظريم. شما را به پرهيزگارى وترس از خدا سفارش مى كنم، زيرا خدا براى هر كس كه تقوى داشته باشد ضامن است كه أو را از هر چه ناخوش داد به آنچه أو را خوش آيد باز گرداند، واز آنجائيكه اميد ندارد أو را روزى دهد. پس بترس از اينكه از كسانى باشى كه بندگان خدا را از گناهانشان مى ترساند، واز عقوبت گناه خود آسوده است، پس خداوند تبارك و تعالى در باره بهشتش گول نمى خورد، وآنچه در نزد اوست جز به طاعت وفرمانبرى أو بدست نيايد. ________________________________________