[ 90 ] فقه مبين شده است از علماء خاصهء بعضى واز فقهاء عامه شافعي وابو حنيفة ميكويند بعد از استجمار احجار ثلثه بطريق مقرر شرعى محل همان بر نجاست باقى ميماند واستجمار همين (سبب) صحت نماز وعفو از نجاست محل ميشود ومحل را طاهر نميسازد چه عين نجاست اكر چه زايلست اما اثر باقيست مسألة رايحه اعتبار ندارد وزوال آن در طهارت محل شرط نيست مطلقا بدليل نص واجماع در استجمار زوال عين و رطوبت براز معتبر است وبقاء اثر ضرر ندارد ودر استنجاء بآب زوال عين واثر شرطست وبقاى رايحه منافى حصول طهارت نيست مسألة اكر باستعمال ادوات استجمار عين نجاست زايل شود وبعد از زوال عين تأثير هوا يا حرارت آفتاب سبب زوال رطوبت نجاست و ومنشأ حصول جفاف ودر محل باشد طهارت حاصل است ولازم نيست كه استعمال آلات سبب جفاف شود مسألة تحريم استقبال واستدبار قبله در حال استنجا همچنانكه در حال قضاء حاجت حرام است محل نظر است وجانب حكم بتحريم اقويست بدليل قول ابى عبد الله الصادق عليه السلام يعقد له كما يعقد للغايط وروايت از مراسيل صدوقست در فقيه واز مسانيد شيخ ________________________________________