وب سایت رسمی مجمع جهانى تقريب مذاهب اسلامى

[ 161 ] (25) خطبهء آن حضرت هنگاميكه قصد صلح كردن را نمود روايت شده: هنگاميكه معاويه بسوى عراق رفت، امام آماده نبردشد ومردم را دعوت به جهاد كرد، آنان از آن خوددارى كردند، امام حركت كرد تا به ساباط رسيد، ودر آنجا شب را گذراند، بامداد روز بعد خواست اصحاب خود را امتحان نمايد واطاعتشان را نسبت به خود بداند، تا دوستانش از دشمنانش شناخته شوند، وبا آگاهى به نبرد با معاويه برخيزد، دستور داد كه مردم را فراخوانند، هنگاميكه مردم اجتماع كردند بر فراز منبر رفت وچنين گفت: سپاس خداى را سزاست هر گاه ستايشگرى أو را سپاس گويد، وشهادت مى دهم كه معبودي جز خداوند نمى باشد، هر گاه شاهدى بر آن گواهى دهد، وگواهى مى دهم كه محمد بنده ورسول اوست، أو را به حق ارسال كرد وبر وحيش امين شمرد. اما بعد، سوگند به خداوند اميد دارم كه به لطف ومنت پروردگار بهترين اندرزگوى بندگاهش باشم وهرگز كينه أي از هيچ مسلمانى به دل نمى گيرم، ونسبت به كسى اراده بد ونيت ناروائى ندارم، وشما آنچه را كه در هماهنگى ويگانگى ناخوش داريد بهتر است از پراكندگى وتفرقه أي كه ________________________________________