[ 42 ] اشخاص را به احتمال اينكه از شيعيان هستند را بريدند، هر كس كه معروف به دوستدارى ودلبستگى به خاندان پيامبر صلى الله عليه واله بود زندانى شد، يا مالش به غارت رفت، يا خانه اش را ويران كردند، شدت فشار وتضييقات نسبت به شيعيان به حدى رسيد كه اتهام به دوستى على عليه السلام از اتهام به كفر وبى دينى بدتر شمرده مى شد وعواقب سختترى بدنبال داشت. رفتار معاويه نسبت به شيعيان هر روز بيشتر مى شد، واين وضع نسبت به اهل كوفه كه مركز شيعيان آن حضرت بشمار مى رفت از هر جا بدتر بود. معاويه زياد بن ابيه را حاكم شهر كوفه وبصره نمود واو كه روزى در صف شيعيان امام على عليه السلام بود وآنانرا بخوبى مى شناخت، آنان را در هر جا كه به ايشان دست مى يافت را گرفته ودستها وپاهايشان را قطع، يا از درختان خرما آويزان، ويا كور ونابينا مى ساخت. زياد بن ابيه به جاى خود چند روزى سمرة بن جندب را حاكم بصره نمود، أو در اين مدت هشت هزار نفر را بقتل رسانيد، وطبرى از أبو سوار عدوى نقل مى كند كه مى گويد: سمرة در يك صبحگاه چهل وهفت نفر از بستگان مرا كه حافظ قرآن بودند را كشت (1). اين امور مردم را به اهداف شوم بنى اميه ومخالفت آنان با مقدسات اسلامي هر چه بيشتر آشنا ساخت وزمينه ساز انقلاب خونين عاشورا گرديد. ________________________________________ 1 - تاريخ الامم والملوك 6: 132. (*) ________________________________________